Wszystkie , dane przesyłane między urządzeniami wejścia-wyjścia i pamięcią komputera są automatycznie kontrolowane pod wzglę­dem ich poprawności. Dane sprawdza się również przed przesła­niem ich do komputera oraz na wyjściu z komputera. Pewne ope­racje kontrolne są także wykonywane w jednostce centralnej w momencie przesyłania danych z ^rządzenia lub do urządzenia wejścia-wyjścia. Sprawdzanie to nie wykrywa jednak błędów wy­nikających z nieprawidłowego przygotowania danych na nośniku, np. jeślizfemiast cyfry 2 została wydziurkowana na taśmie papie­rowej cyfra 3. Jednakże, jeśli sprawdzona litera, cyfra lub znak specjalny zostaną niepoprawnie zinterpretowane na nośniku lub wewnątrz komputera, błąd taki zostanie natychmiast wykryty.

Informacja wykorzystywana przez komputer może być za­kodowana (zawarta) na taśmie papierowej, kartach dziurkowa­nych, taśmie magnetycznej itp. Na karcie perforowanej dane re­prezentowane są za pomocą małych prostokątnych otworów znaj­dujących się w określonych miejscach karty. W podobny sposób, za pomocą okrągłych otworów biegnących wzdłuż taśmy, repre­zentowane są dane na taśmie papierowej.Każdemu rodzajowi nośnika musi więc odpowiadać kod słu­żący, do przedstawienia na nim określonego zestawu symboli. Przedstawiono kody karty dziurkowanej i taśmy papierowej stosowane w systemie EC-1032.

Po uruchomieniu transferu sterowanie jednostką centralną przekazywane jest pro­gramowi, który zawierał rozkaz wejścia-wyjścia. Podczas trwania procesu przesyłania danych z (lub do) jednostki centralnej program ten wykonuje swoje obliczenia. Transfer (przesianie da­nych) peryferyjny jest autonomiczny, tzn. „troszczy się sam o sie­bie”. Jest on zarządzany przez dwukanałową „konwersację” sprzę-‚ tową (hardware’owa) pomiędzy rejestrami Jednostki centralnej zawierającymi informację sterującą a jednostką sterującą urządze­nia peryferyjnego. Kod, w którym wprowadzane są darie przez wolno pracujące urządzenia peryferyjne, różni się od kodu, w którym dane te sąprzechowywane w pamięci jednostki centralnej.

Urządzenia służące do odczytywania, interpretacji oraz tłu­maczenia na kod wewnętrzny komputera informacji, zakodowa­nych na nośniku (taśmie papierowej, kartach dziurkowanych itp.). są nazywane urządzeniami wprowadzania danych. Większość z nich działa w sposób automatyczny, tzn. raz uruchomione pracują zgodnie z wymaganiami wprowadzonego do komputera progra­mu tak długo, aż. cały zbiór informacji wejściowych zostanie umieszczony w pamięci komputera. Urządzenia te można po­dzielić, że względu na rodzaj stosowanego nośnika, w sposób następujący:    czytniki kart dziurkowanych,  czytniki taśmy papierowejczytniki znaków magnetycznych,  optyczne czytniki znaków,urządzenia do bezpośredniego wprowadzania danych (da­lekopisy, monitory ekranowe itp.).

Poza możliwością • umieszczenia na dokumencie znaków za pomocą urządzenia drukującego, dopuszcza się wypeł­nienie go pewnymi znakami specjalnymi. Oznaczenia te w postaci kresek, krzyżyków, zaczernionych kwadracików itp., umieszczone w odpowiednich miejscach formularza, reprezentują określone wartości i, podobnie jak znaki alfanumeryczne, są bezpośrednio akceptowane przez komputer.  Przedstawiona charakterystyka urządzeń przeznaczonych do automatycznego odczytu danych z dokumentów – ma charakter informacyjny, a zainteresowanych w poszerzeniu wiadomości na ten temat odsyła się do istniejącej literatury przedmiotu [13, 42].Metoda bezpośredniej rejestracji danych znajduje zastosowanie głównie w sytuacjach, gdy dąży się do minimalizacji czasu zapisu danych w pamięci komputera.

Przedstawione uprzednio techniki przygotowania danych charak­teryzują się obecnością pewnego „pośrednika’ między danymi zarejestrowanymi na dokumentach źródłowych i w pamięci..kom- putera. Jest nim nośnik techniczny, jak np. karta, taśma papie­rowa bądź taśma magnetyczna. Operacje związane z jego przy­gotowaniem, kontrolą, transportem i.przechowywaniem są drogie i czasochłonni, co zmniejsza w znacznym stopniu oczekiwaną efektywność zastosowania komputera. Powszechna aplikacja tych tech­nik stanowi jednak na obecnym etapie rozwoju informatyki obiek­tywną konieczność.

Użytkownicy posiadający własny bądź dzierżawiący duży komputer, których wolumen rejestrowanych danych jest odpo­wiednio duży, będą zwracać większą uwagę na efektywność przy­gotowania danych przez oferowane im urządzenia. Uwzględnić należy fakt, że. rejestrator wielostanowiskowy nie jest jedynie zesppłem środków zwiększających przepustowość systemu w stosunku do takiej samej liczby jednostek wolno stojących, ale wy­konuje również pewne funkcje edytorskie, kontrolne i korekcyjne na’ danych przed wprowadzeniem ich do komputera-głównego.  Operacje tego typu są proste, lecz czasochłonne i nie istnieje po­trzeba wykonywania ich w komputerze w warunkach, gdy koszt jednej godziny jego pracy znacznie przewyższa koszt tej samej godziny pracy minikomputera pracującego w zestawie rejestra­tora wielostanowiskowego.

Pierwszą decyzją, którą musi podjąć potencjalny użytkownik rejestratorów taśmy magnetycznej jest to, czy będą to urządze­nia jednostanowiskowe (wolno stojące), czy też wielostanowisko-” we bazujące na minikomputerze. Rozwiązanie tego problemu nie nastręcza poważnych trudności w przypadku, gdy wolumen da­nych podlegających rejestracji jest mały, ponieważ wybór zo­stanie przeprowadzony głównie pod kątem kosztu urządzeń.-. Na­leży jednak zwrócić uwagę na ewentualną, wielofunkcyjność urządzenia, która to możliwość jest bardzo ważna z punktu wi­dzenia małej instytucji.’

Zapis może być umiesz­czony na taśmie w postaci wejściowej bądź zmienionej pod kon­trolą programu OtFTPUT FORMAT, który dostarcza użytkowni­kowi następujących możliwości:zmiany kolejności pól w zapisie,eliminacji pól,   dodania pól z innego zapisu,  wstawienia pola zawierającego dane stałe dla każdego zapisu. Dzięki zastosowaniu powyższych funkcji dane mogą być wy­prowadzone w najbardziej dogodnej postaci, gotowej do natych­miastowego przetwarzania w komputerze głównym. Poza przygo­towaniem danych i kontrolą rejestrator SEECHECK umożliwia: wprowadzanie lub wyprowadzanie danych z taśmy pa­pierowej,    transmisję danych między . dwoma urządzeniami SEECHECK, zdalne klawiaturowe prowadzenie danych, bezpośrednią komunikację z komputerem głównym. ,dycyjny”, tzn. za pomocą dziurkarek kart lub taśm, a inne tych użytkowników, którzy nie posiadają własnego sprzętu obliczenio­wego.

Jeżeli paczka została skompletowana, operator wybiera tryb weryfikacji. Dostępne są cztery tryby weryfikacji:   przez ponowne wprowadzanie danych,—wizualna, przez wprowadzanie wybranych danych na mo­nitor ekranowy operatora,   warunkowa, stosowana w przypadku niezgodności sum kontrolnych oraz    selektywna, stosowana przy kontroli pewnych pół w róż­nych zapisach. Po przeprowadzeniu weryfikacji dane zawarte w paczce mo­gą zostać wyprowadzone. Podstawowym nośnikiem wyjściowym jest taśma magnetyczna, lecz nie wyklucza się innych możliwo­ści, np. drukowania danych na drukarce, o ile takowa znajduje się w zestawie i operacja ma swoje uzasadnienie. Przed ostatecz­nym wyprowadzeniem dokonuje się redagowania zapisu, tzn. na­dania mu ostatecznej postaci wyjściowej.